facebook babyzonegr youtube channel twitter βρείτε μας στο pinterest! linkedin
Αρχική

Ερώτηση από Φανή (6.4.2019)

“ Ήμασταν μια δεμένη οικογένεια με πολύ αγάπη και με έναν μπαμπά που όταν γύριζε σπίτι γινόταν χαμός από αγάπη και πλάκα με όλους μας. Ο Άγγελος είναι 5 χρονών και τα συμπλήρωσε μια εβδομάδα μετά το συμβάν. Το πάρτυ του έγινε κανονικά χωρίς να του στερήσουμε κάτι από τις συγκεκριμένες συνήθειες μας. Από την τρίτη μέρα έφερα παιδοψυχολόγο. Ο Άγγελος ήταν πιο μπροστά όμως και δεν χρειάστηκε να του πούμε κάτι. Μας είπε από μόνος του πώς ξέρει ότι ο μπαμπάς πέθανε και είναι στον ουρανό. Εγώ προσπαθώ με επισκέψεις σε ψυχίατρο και σε ψυχολόγο. Η κατάσταση μου είναι οδυνηρή και κυλιέμαι στα πατώματα και τρελαίνομαι στο κλάμα. Όταν μετά τις 4 έρχεται από το σχολείο προσπαθώ να κρατιέμαι. Εμπιστεύεται περισσότερο την δασκάλα για τις εξομολογήσεις του από την οποία μαθαίνουμε τι σκέφτεται. Την παιδοψυχολόγο αν και προσπαθεί πολύ δεν την θέλει γιατί λέει δεν την ξέρει. Στο σπίτι μας έρχεται πολύς κόσμος για να με στηρίξει καθημερινά. Αυτό μας κάνει καλό. Ο σύζυγος ήταν άνθρωπος της παρέας και δοτικός όπως και εγώ. Ήμασταν πάντα με φίλους, με παιδάκια, με παιχνίδια, και με ένα πολύ καλό και χωρίς καβγάδες περιβάλλον. Η γιαγιά μας , η μαμά μου δηλαδή, ήταν κάπως ξυνή πάντα με τον σύζυγο μου επειδή ήταν ο δεύτερος άντρας μου. Από τον πρώτο έχω και ένα γιο 22 χρονών που ήταν σαν να ήταν μπαμπάς του και είχαν άριστες σχέσεις. Το πρόβλημα είναι η γιαγιά που ενώ θέλει να μας συμπαρασταθεί μαλώνει και με τον μικρό και με τον μεγάλο και με μένα. Ο τρόπος που μας αντιμετωπίζει είναι εγωιστικός και απαράδεκτος. Δεν την θέλουν τα παιδιά και της επιτίθενται μόνιμα. Δεν θέλουν να τα φιλάει ούτε να τα αγκαλιάζει. Εγώ νιώθω ότι την ενδιαφέρει περισσότερο ο εαυτός της. Να βάλει τις κρέμες της, να κάνει τα μαλλιά της, ενώ εγώ κυλιέμαι . Εδώ και τρεις ημέρες παίρνω ζαναξ ενώ δεν έπαιρνα. Βρίσκομαι σε απόγνωση. Ειμαι 49 ετών και ο σύζυγος ήταν 46. Ζητώ την άποψη σας. Μήπως η παρουσία της μου δημιουργεί πισωγύρισμα;”

Απάντηση από ψυχολόγο (6.4.2019)

Ερώτηση από Χριστίνα (4.3.2019)

“Καλησπέρα σας! Η κορούλα μου τον Μάιο θα κλείσει τα 3. Το πρόβλημα μου είναι ότι ενώ είναι υπερβολικά έξυπνη, ξέρει πολλά πράγματα, κάνει πολλά πράγματα και γενικώς είναι ένα παιδί που συνέχεια θέλει να μαθαίνει κάτι καινούριο, από την άλλη δεν θέλει να εκφράζεται και να μιλάει.

Όταν πήγαμε στον Οφθαλμίατρο δεν έλεγε πως λέγονται αυτά που έβλεπε. Ενω τα ήξερε.Όταν πάμε στη παιδίατρο, που την ξέρει και την αγαπά, δεν θα μιλήσει ποτέ και το χειρότερο δεν θα εκφραστεί. Αυτό είναι που με αγχώνει πιο πολύ. Σε κάποια φάση είχα την μικρή αδερφούλα της στην αγκαλιά μου και ο μπαμπάς της με τη γιατρό της εξέταζε το στόμα. Όσο δεν την εβλεπα δεν έκλαιγε ενω πιεζόταν. Με το που την είδα άρχισε να αντιδρά και να κλαίει. Φοβάμαι ότι αν της συμβεί κάτι κακό και δεν το δω δεν θα με φωνάξει δυνατά να τρέξω. Συνεπώς συνέχεια είμαι στην ένταση όταν είμαστε έξω γιατί νιώθω ότι μόνο με έμενα θα εκφραστεί.

Επίσης στο τηλέφωνο ντρέπεται να μιλήσει ακόμα και με τον μπαμπά και μόνο όταν λείπω θα μιλήσει με εμένα.

Ακόμη και αν δεν κοιμάται νιώθει άσχημα και όταν της λέω γιατί δε κοιμάσαι αρχίζει και ντρέπεται κι εμένα! Αν τη ταιζω και δε θέλει άλλο δεν μου το λέει κι όταν πια δεν αντέχει φωνάζει. Και της λέω, πες στη μαμά τι θέλεις και θα το κάνω. Πες μου "Όχι μαμά" και δε θα σου δώσω άλλο.

Επίσης βλέπω πως αρχίζει και λέει τα λόγια μου όταν παίζει με τα αρκουδάκια της. Λέει στον αρκούδο "Πες την Εύα Όχι, ενταξει; " ( Εύα τη λένε)

Γενικά πάντως μιλάει κανονικά, τα λέει όλα, γι'αυτό αναρωτιέμαι γιατί να είναι έτσι. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας . Ανυπομονώ για τη γνώμη σας ...”

Απάντηση από ψυχολόγο (5.3.2019)

Ερώτηση από Γιώτα (19.12.2018)

“Καλησπέρα , έχω ένα μωράκι 5 μηνών. Από 3 μηνών δεν θέλει κανέναν ξένο, ούτε καν την γιαγιά της, θέλει μόνο εμένα. Μόλις την παίρνει κάποιος άλλος αγκαλιά, σπαράζει στο κλάμα σαν να πονάει! Έχω απελπιστεί, γιατί σε 2 μήνες πρέπει να γυρίσω στην δουλεία και δεν ξέρω τι να κάνω... Δοκίμασα να την αφήσω με την γιαγιά στο δικό μας σπίτι, για να είναι στο περιβάλλον της, αλλά για μια ώρα που έλειψα, έγινε ο κακός χαμός, δεν έφαγε, δεν κοιμήθηκε, μόνο έκλαιγε και όλο το βράδυ ξυπνούσε ανά μια ώρα με κλάματα... Τι μπορώ να κάνω; Γενικά προσπαθώ να την βγάζω βόλτα να βλέπει κόσμο. Όταν είναι στο καρότσι και της μιλάνε γελάει, παίζει, όταν την παίρνουν αγκαλιά τσιρίζει και κλαίει, μόνο άμα την πάρω εγώ αγκαλιά ησυχάζει...”

Απάντηση από ψυχολόγο (20.12.2018)

Ερώτηση από Βασιλική (5.7.2018)

“Καλησπέρα, έχω ένα αγοράκι που σε λίγο θα γίνει ενός έτους. Λόγω άδειας απ’ την εργασία μου ασχολούμαι αποκλειστικά. Με βοηθάνε ωστόσο κ η μαμά μου κ ο άντρας μου, αλλά με εμένα παρούσα σχεδόν πάντα. Ωστόσο σε λίγο καιρό πρέπει να επιστρέψω στην εργασία μου κ θα λείπω εκτός πόλης για 7 με 10 μέρες το μήνα, είτε συνεχόμενα είτε σπαστά. O προβληματισμός μου είναι ο εξής: να τον αφήνω στο σπίτι του με τη μαμά μου κ τον άντρα μου ή θα νομίζει ότι τον εγκατέλειψα? Γιατί δε μπορώ να του εξηγήσω. Έχω τη δυνατότητα να τον παίρνω μαζί μου αλλά θα βγει εντελώς εκτός προγράμματος κ φοβάμαι ότι θα ταλαιπωρείται γιατί θα μένουμε σε κάποιο ξενοδοχείο. Τι είναι καλύτερο για την ηρεμία του μωρού μου? Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.”

Απάντηση από ψυχολόγο (6.7.2018)

Ερώτηση από Krinio (20.6.2018)

“Γεια σας, είμαι στη 16η εβδομάδα και σχεδόν κάθε βράδυ ενώ με παίρνει εύκολα ο ύπνος, ξυπνάω για να πάω τουαλέτα κάποια στιγμή μέσα στη νύχτα και έπειτα δεν μπορώ να ξανακοιμηθώ. Μου έρχονται όλα στο μυαλό. Δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στην εγκυμοσύνη ή στο φόρτο εργασίας μου. Τι θα με συμβουλευατε να κάνω? Φιλικά ”

Απάντηση από ψυχολόγο (20.6.2018)

Σελίδα 1 από 8