facebook babyzonegr youtube channel twitter βρείτε μας στο pinterest! linkedin
> > > Ενδείξεις και συμπτώματα

Ενδείξεις και συμπτώματα

Ενδείξεις και συμπτώματα. Πότε πρέπει να πάτε το παιδί σας στον γιατρό.

Ενδείξεις και συμπτώματα. Πότε πρέπει να πάτε το παιδί σας στον γιατρό.

Εάν το μικρό σας αισθάνεται μία αδιαθεσία το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να αξιολογήσετε τα συμπτώματα και να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρό σας.

 

05b

Διάρροια

Η διάρροια είναι μία πάθηση που αλλάζει τόσο τη σύσταση όσο και τη συχνότητα αποβολής κοπράνων του μωρού. Τα μωρά έχουν μαλακά κόπρανα, ιδιαίτερα όταν θηλάζουν. Τα κόπρανα της διάρροιας είναι τελείως υδαρή, ή και πρασινωπά, έχουν άσχημη οσμή και συνοδεύονται από πόνο. Συνήθως η διάρροια συνοδεύεται με εμετό και πυρετό.

Η πλέον συνήθης αιτία διάρροιας είναι κάποια ίωση, αλλά συχνά είναι και αποτέλεσμα μικροβιακής λοίμωξης. Σ' αυτή την περίπτωση εμφανίζεται αίμα στα κόπρανα. Η διάρροια σχετίζεται επίσης με λοίμωξη του ουροποιητικού, λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, όπως κρύωμα ή ωτίτιδα, αλλά και με πιο σοβαρή νόσο. Στις περιπτώσεις αυτές υπάρχει και πυρετός. Ακόμα και προβλήματα διατροφής μπορεί να προκαλέσουν μαλακά κόπρανα. Προσέξτε το διαιτολόγιο, απαγορεύεται η χορήγηση χυμών φρούτων. Από φρούτα επιτρέπονται μόνο μπανάνα και μήλο. Αν λαμβάνει στερεές τροφές, επιτρέπεται το ρύζι, κοτόπουλο και μακαρόνια. Αν θηλάζει συνεχίζουμε το θηλασμό, αν παίρνει ξένο γάλα μπορείτε να ξεκουράσετε το έντερο του αραιώνοντας λίγο το γάλα ή δίνοντάς του γάλα χωρίς λακτόζη.

 

Από τη συντακτική ομάδα του babyzone.gr με τη συνεργασία του Νίκου Βουδούρη
Παιδίατρος - Νεογνολόγος
Ειδικός Γραμματέας Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας

 

Δυσκοιλιότητα

Η δυσκοιλιότητα, συνήθως συμβαίνει στα μωρά τα οποία τρέφονται με ξένο γάλα, ενώ τα μωράκια τα οποία θηλάζουν δεν παρουσιάζουν συχνά δυσκοιλιότητα. Πρόκειται για την παραγωγή σκληρών, ξηρών κοπράνων που δεν αποβάλλονται τόσο συχνά όσο θα έπρεπε. Σπάνια τα νεογνά έχουν δυσκοιλιότητα τις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους. Αν η σκληρότητα παρουσιάζεται από τις πρώτες μέρες μετά τη γέννηση, τότε πρέπει οπωσδήποτε να απευθυνθείτε στον παιδίατρο. Έντονη δυσκοιλιότητα, εμετοί ή πόνοι στην κοιλιά αποτελούν ενδείξεις κάποιας διαταραχής του γαστρεντερικού.

Τα συμπτώματα της δυσκοιλιότητας είναι σκληρά κόπρανα που δεν μπορούν να αποβληθούν, κενώσεις σε αραιά διαστήματα, κόπρανα με αίμα και κοιλιακό άλγος ή δυσφορία, που προκαλούν υπερβολικό κλάμα και λύγισμα των γονάτων.

Αν το μικρό σας υποφέρει από δυσκοιλιότητα, ελέγξτε κατ' αρχάς εάν η πρόσληψη υγρών είναι επαρκής και δεύτερον, εάν το γάλα του διαλύεται σωστά. Δοκιμάστε να αλλάξετε το βρεφικό γάλα που το ταΐζετε. Επιλέξτε ένα γάλα με χαμηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο μέχρι να περάσει η δυσκοιλιότητα. Η υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο σκληραίνει τα κόπρανα. Η δυσκοιλιότητα που οφείλεται σε διατροφικές αλλαγές, όπως το διαφορετικό γάλα, συνήθως υποχωρεί έπειτα από λίγες ημέρες. Η απουσία φυτικών ινών από τη δίαιτα συχνά προκαλεί δυσκοιλιότητα στα μεγαλύτερα μωρά και τα παιδιά. Οι φυτικές ίνες, που περιέχονται σε φρούτα, λαχανικά και τροφές ολικής άλεσης, δεν διασπώνται και έτσι τα κόπρανα γίνονται πιο ογκώδη, πιο μαλακά και απομακρύνονται ευκολότερα.

Πιο σοβαρές περιπτώσεις όμως με δυσκο¬λία και πόνο στην κένωση απαιτούν ιατρική αντιμετώπιση. Στα μωρά δε χορηγούνται ποτέ καθαρτικά, εκτός αν τα έχει συστήσει γιατρός. Εάν το πρόβλημα της δυσκοιλιότητας συνεχιστεί, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον παιδογαστρεντερολόγο ο οποίος θα υποβάλλει το μωρό σε ειδικές εξετάσεις και θα συστήσει την κατάλληλη αγωγή.

 

Από τη συντακτική ομάδα του babyzone.gr με τη συνεργασία του Νίκου Βουδούρη
Παιδίατρος - Νεογνολόγος
Ειδικός Γραμματέας Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας

 

Εμετός

Θα πρέπει να ξεχωρίσετε αν το μωρό σας κάνει εμετό ή βγάζει γουλιές (αναγωγές). Ο εμετός του μωρού συνήθως οφείλεται σε λοιμώξεις ή αν εμφανισθεί από τη γέννηση μπορεί να υπάρχει απόφραξη του εντέρου. Ενίοτε η υπερβολική χορήγηση γάλακτος και πίεση για φαγητό, ενώ το μωρό δεν θέλει, είναι η πιο συχνή αιτία να κάνει το μωρό σας εμετό.

Όταν ένα παιδί κάνει εμετούς σταματάμε για λίγες ώρες την σίτιση και δεν χορηγούμε ούτε νερό. Μετά από 2 περίπου ώρες πλήρους νηστείας χορηγούμε σταδιακά κουταλάκι-κουταλάκι τα υγρά. Ένα κουταλάκι κάθε 10 λεπτά για να δούμε αν το κρατά. Αν το κρατά αυξάνουμε την ποσότητα. Σε περίπτωση που το μωρό λαμβάνει και στερεές ουσίες, τις χορηγούμε 4-6 ώρες μετά το σταμάτημα των εμετών. Όταν ένα μωρό έχει εμετούς, δε χορηγούμε κανένα φάρμακο από το στόμα, ούτε αντιπυρετικά, διότι θα χειροτερέψουμε την κατάσταση του μωρού. Αντιεμετικά φάρμακα δε χορηγούμε στα παιδιά. Αν έχουν πυρετό χορηγούμε υπόθετο παιδικό να ρίξουμε τον πυρετό. Αν οι εμετοί συνεχίζονται, το μωρό γίνεται νωθρό, υπναλέο, πιθανόν να έχει αφυδάτωση και να χρειασθεί να πάρει ενδοφλέβια ορό. Συμβουλευθείτε τον παιδίατρό σας.

 

Καθηγητής Παιδιατρικής Ανδρέας Κωνσταντόπουλος
(από το βιβλίο του "Το μωρό από τη γέννηση έως
τα πρώτα του γενέθλια", Εκδόσεις Παπαδόπουλος)

 

Για την αναπαραγωγή του παρόντος έχει δοθεί έγγραφη
άδεια από τον συγγραφέα για χρήση από το www.babyzone.gr.
Ως εκ τούτου απαγορεύεται η μερική ή ολική
αναδημοσίευση χωρίς ανάλογη προηγούμενη έγγραφή άδεια.

 

Πυρετός

Ο πυρετός δεν είναι αρρώστια, είναι ένα σύμπτωμα που παρουσιάζει το μωρό όταν νοσήσει από διάφορα νοσήματα. Ο πυρετός πρέπει να γνωρίζετε ότι δεν είναι εχθρός σας αλλά φίλος σας, διότι σας προειδοποιεί ότι κάτι συμβαίνει στον οργανισμό. Ο υψηλός πυρετός (π.χ. 40°C) δεν κάνει κανένα κακό στο μωρό, απλά δουλεύει η καρδιά του γρήγορα, έχει πολλές αναπνοές και δεν νιώθει καλά. Σημασία έχει η απότομη μεταβολή του πυρετού από 37°C στους 39°C και όχι αν το παιδί έχει 40°C ή 41°C πυρετό για πολλές μέρες. Στην απότομη μεταβολή, πιθανόν να κάνει το μωρό σπασμούς, ενώ στο 40°C - 41°C για πολλές μέρες δεν παθαίνει τίποτα.

Για να ρίξετε τον πυρετό κατ' αρχήν χρησιμοποιείτε φυσιολογικούς τρόπους:

α) ξεγυμνώνετε το μωρό ή το αφήνετε ελαφρά ντυμένο,
β) του κάνετε μπάνιο. Το βάζετε μέσα στο μπάνιο με χλιαρό νερό για 10 - 15 λεπτά, ώστε να φύγει η θερμοκρασία από το σώμα προς το νερό. Εάν απλά το βουτήξετε στο νερό ή το βάλετε κάτω από το ντους για λίγο δεν κάνετε τίποτα,
γ) το ξεγυμνώνετε και το τυλίγετε σε μια πετσέτα που την έχετε μουσκέψει σε χλιαρό νερό και όχι παγωμένο,
δ) η θερμοκρασία του δωματίου να είναι κάτω από 20°C και,
ε) δώστε του αντιπυρετικό (για τη χορήγηση αντιπυρετικών φαρμάκων συμβουλευθείτε τον παιδίατρό σας για τη δόση που θα χορηγήσετε για να μην το δηλητηριάσετε).

Γενικά, όταν χορηγούμε τα φάρμακα θα πρέπει να γνωρίζουμε την ακριβή ποσότητα, αλλά και την συχνότητα που θα πρέπει να δίνουμε. Παλαιότερα χρησιμοποιούσαμε τα κουταλάκια του γλυκού, γι' αυτό σήμερα ο παιδίατρος σας λέει 1 κουταλάκι του γλυκού. Δυστυχώς, σήμερα τα κουταλάκια του γλυκού περιέχουν 2 cc (κυβικά) ή ml (τα πολύ ρηχά κουταλάκια) μέχρι 8 cc (κυβικά) ή ml τα πολύ βαθιά. Γι' αυτό όταν λέμε 1 κουταλάκι εννοούμε 5 cc (κυβικά) ή ml. Είναι προτιμότερο να έχετε μια σύριγγα και να μετράτε 5 cc (κυβικά) ή να πάρετε ένα κουταλάκι από το κουτί των αντιβιοτικών που είναι βαθύ και αντιστοιχεί στα 5 cc (κυβικά) ή ml.

Ο παιδίατρος θα σας πει επίσης πόσο συχνά χρειάζεται να το χορηγήσετε, διότι αν το επαναλαμβάνετε συχνά, υπάρχει πιθανότητα να δηλητηριάσετε το μωρό. Μπορείτε όμως να εναλλάσσετε διαφορετικά αντιπυρετικά.

Το αντιπυρετικό συνήθως χορηγείται όταν ο πυρετός ανέρχεται σε 38°C - 38.4°C. Είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούμε σύριγγα και να την τοποθετούμε ανάμεσα στα ούλα και το μάγουλο. Προσπαθούμε να μην έρθει η σύριγγα σε επαφή με τη γλώσσα για να μην κάνει εμετό το μωρό. Αμέσως μετά τη χορήγηση του φαρμάκου, χορηγούμε γάλα ή νερό ή χυμό για να ξεπλύνει το στόμα του. Όσο πιο μικρό είναι το μωρό, ιδιαίτερα κάτω των 3 μηνών και έχει πυρετό πάνω από 38°C συμβουλευθείτε άμεσα τον παιδίατρό σας και μην περιμένετε 1-2 μέρες, διότι υπάρχει κίνδυνος σοβαρής λοίμωξης. Ανησυχούμε επίσης όταν δεν τρώει το μωρό ή έχει υπνηλία ή είναι νωθρό ή «μαραζωμένο», δε γελά ή δε βρίσκει το κέφι του όταν του ρίχνουμε τον πυρετό. Ανησυχούμε τέλος όταν κλαίει γοερά και επίμονα ή βογκάει ή κάνει εμετούς και διάρροια. Με άλλα λόγια αν έχουν αλλάξει οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του μωρού σας συμβουλευθείτε άμεσα τον παιδίατρό σας, κάθε ώρα που περνάει είναι πολύτιμη για τη ζωή του μωρού.

 

Καθηγητής Παιδιατρικής Ανδρέας Κωνσταντόπουλος
(από το βιβλίο του "Το μωρό από τη γέννηση

έως τα πρώτα του γενέθλια", Εκδόσεις Παπαδόπουλος)

 

Για την αναπαραγωγή του παρόντος έχει δοθεί έγγραφη
άδεια από τον συγγραφέα για χρήση από το www.babyzone.gr.
Ως εκ τούτου απαγορεύεται η μερική ή ολική
αναδημοσίευση χωρίς ανάλογη προηγούμενη έγγραφή άδεια.

 

Εξανθήματα του δέρματος

Γνωστή και ως ατοπική δερματίτιδα, είναι η πλέον συνηθισμένη μορφή εκζέματος στα βρέφη. Το έκζεμα είναι αλλεργική αντίδραση που σχετίζεται με το άσθμα και την αλλεργική ρινίτιδα. Μπορεί να είναι κληρονομικό αλλά και να παρουσιαστεί μόνο του. Συνήθως εκδηλώνεται γύρω στους 3 πρώτους μήνες. Εμφανίζεται στο πρόσωπο, το κρανίο ή πίσω από τα αυτιά, ως ήπιο εξάνθημα πάνω σε ξηρό δέρμα ενώ όσο περνούν οι μήνες μπορεί να μεταφερθεί και σε άλλα σημεία του σώματος, όπως στις πτυχές του λαιμού, των χεριών και των ποδιών. Εάν όμως το έκζεμα είναι σοβαρό, τότε το δέρμα γίνεται υγρό και παρουσιάζει φλεγμονή και πόνο. Σε αυτήν την περίπτωση το μωρό θα έχει ανυπόφορο κνησμό και θα ξύνεται συνεχώς, τραυματίζοντας το δέρμα του και αφήνοντας το ευάλωτο σε λοιμώξεις.

Το έκζεμα μοιάζει με ένα κόκκινο ερεθισμένο εξάνθημα . Μπορεί να είναι φολιδωτό, να έχει υφή κρούστας ή να είναι πυώδες.

Παρότι δε θεραπεύεται, τα περισσότερα μωρά τελικά γίνονται καλά μεγαλώνοντας. Είναι σημαντικό να ακολουθείτε αυστηρά την προτεινόμενη θεραπεία πάντα υπό την επίβλεψη γιατρού. Τα μαλακτικά θα βοηθήσουν το δέρμα του μωρού να μην ξεραθεί και θα μειώσουν τον κνησμό. Οι κρέμες στεροειδών μειώνουν τον ερεθισμό, αλλά χρησιμοποιούνται γενικά μόνο αν δεν υπάρχει ανταπόκριση στα μαλακτικά. Τα αντιβιοτικά χορηγούνται μόνο σε πιο σοβαρές περιπτώσεις.

Είναι απαραίτητο να κόβετε συχνά τα νύχια των χεριών του μωρού σας ή να του φοράτε ειδικά γάντια. Με αυτόν τον τρόπο θα το εμποδίσετε να ξύνεται. Καλό θα ήταν επίσης να μειώσετε το χρόνο του καθιερωμένου μπάνιου, να χρησιμοποιείτε χλιαρό νερό και απαλά προϊόντα καθαρισμού. Εάν το μωρό σας τρώει άτσαλα με αποτέλεσμα να λερώνεται ή να τρέχουν σάλια από το στοματάκι του όταν κοιμάται, απλώστε μια μικρή ποσότητα βαζελίνης στις ερεθισμένες περιοχές ώστε να αποφεύγεται η άμεση επαφή με αυτές τις εκκρίσεις. Ο θηλασμός τους πρώτους έξι μήνες προσφέρει, ως ένα βαθμό, προστασία ενάντια σε αλλεργιογόνα.

 

Από τη συντακτική ομάδα του babyzone.gr

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Παιδιατρική Διαγνωστική Illingworth, Επιστημονικές εκδόσεις Γρ.Κ. Παρισιάνου, 8η Έκδοση, Επιμ.- Επίβλεψη: Ι. Χαροκοπος- Παιδίατρος, Μετάφραση: Δ. Παντελάκης -Ιατρός

 

Κοιλιακό άλγος

Ο κοιλιακός πόνος είναι ένα πολύ συχνό σύμπτωμα κατά την παιδική ηλικία. Πολλές καταστάσεις, ακόμη και σε περιπτώσεις στις οποίες δεν πάσχει κάποιο ενδοκοιλιακό όργανο, εκδηλώνονται με συμπτωματολογία που περιλαμβάνει το κοιλιακό άλγος. Ο παιδίατρος με βάση το ιστορικό των συμπτωμάτων και την κλινική εξέταση του παιδιού θα προσδιορίσει τα πιθανότερα αίτια και ανάλογα θα προχωρήσει σε εργαστηριακό έλεγχο ή και θεραπευτική παρέμβαση.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο κοιλιακός πόνος είναι σημείο κάποιας καλοήθους και αυτοπεριοριζόμενης κατάστασης. Η πιο σημαντική από αυτές και το συχνότερο αίτιο κοιλιακού πόνου στη παιδική ηλικία είναι οι λειτουργικές γαστρεντερικές διαταραχές και κυρίως το λειτουργικό κοιλιακό άλγος. Εκδηλώνεται, συνήθως, με ήπιο-μέτριο πόνο γύρω από τον ομφαλό, που μπορεί να διαρκεί από λίγα λεπτά μέχρι ώρες, δεν έχει τυπικά κατανομή στη διάρκεια της μέρας, ούτε συσχέτιση με τα γεύματα του παιδιού και συνήθως τα επεισόδια αυτά υποτροπιάζουν για μήνες σε ένα παιδί που μεγαλώνει καλά, χωρίς άλλα προβλήματα. Ο παιδίατρος μπορεί, με βάση το ιστορικό, την αντικειμενική εξέταση και κάποιο περιορισμένο εργαστηριακό έλεγχο προς αποκλεισμό άλλων καταστάσεων, να διαγνώσει τις λειτουργικές γαστρεντερικές διαταραχές και να καθησυχάσει τους γονείς για τον καλοήθη χαρακτήρα τους.

 

Γιώργος Χουλιάρας
Παιδογαστρεντερολόγος
Συνεργάτης Ευρωκλινικής Παίδων
Επιστημονικός Συνεργάτης 1ης Παιδιατρικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνώv

 

Όστικα άλγη της ανάπτυξης

Εμφανίζονται σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας συνήθως το βράδυ μόλις ξαπλώσουν ή στη διάρκεια της νύχτας και μερικές φορές είναι αρκετά έντονοι ώστε να τα ξυπνούν. Η ηλικία κατά την οποία παρατηρούνται συχνότερα αυτά τα άλγη είναι το 11ο έτος.

Υποχωρούν εύκολα με τη χορήγηση αναλγητικών ή απλών μαλάξεων. Τα παιδιά έχουν δυσκολία στο να εντοπίσουν ακριβώς τους πόνους που μπορεί να είναι διάχυτοι στους μηρούς, στις κνήμες, στα γόνατα ή κατά μήκος της κνήμης. Είναι αμφοτερόπλευροι (αφορούν και τα 2 άκρα) επίσης δεν είναι τόσο έντονοι, ώστε να προκαλούν χωλότητα και δεν παρουσιάζουν συνοδά συμπτώματα (πυρετό, απώλεια βάρους). Αντίθετα, ανησυχητικός είναι ο επίμονος πόνος στο ένα άκρο, που δυσκολεύει το παιδί στην κίνηση, γιατί μπορεί να οφείλεται σε κάποιο τραυματισμό.

Αντιμετωπίζονται με τη χορήγηση αναλγητικών πριν από τον ύπνο και τον περιορισμό της φυσικής δραστηριότητας του παιδιού, ώστε να υπάρχουν ώρες ανάπαυσης. Συνήθως υποχωρούν αυτόματα μετά από ένα χρονικό διάστημα. Πάντως, σε κάθε περίπτωση , όταν οι πόνοι επιμένουν καλό είναι να συμβουλευτείτε τον παιδίατρο, ο οποίος θα κρίνει αν χρειάζονται εξετάσεις.

 

Από τη συντακτική ομάδα του babyzone.gr

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Κλινική Παιδιατρική, Ανδρέας Κωνσταντόπουλος Καθ. Παν. Αθηνών,
Με τη συνεργασία μελών Δ.Ε.Π. όλων των ιατρικών σχολών της Ελλάδος, Τόμος Β',
Ζήτα Ιατρικές Εκδόσεις, Όστικα άλγη της ανάπτυξης σελ. 1409

 

Συχνουρία

Είναι φυσιολογικό για ένα μωρό κατά τους πρώτους μήνες να κλαίει όταν ουρεί. Το κάψιμο κατά την ούρηση μπορεί να οφείλεται απλώς σε πολύ πυκνά ούρα σαν συνέπεια υψηλής θερμοκρασίας σε μια λοίμωξη.

Όταν ένα μεγαλύτερο παιδί παραπονείται για δυσφορία κατά την ούρηση, πρέπει να γίνεται τοπική εξέταση της γεννητικής περιοχής. Συνηθισμένες αιτίες είναι το εξάνθημα που προκλήθηκε από την πάνα, έλκος του στομίου της ουρήθρας ή ερεθισμός του κόλπου.

Η συχνουρία ή το κάψιμο συνήθως δεν είναι προέχοντα συμπτώματα της ουρολοίμωξης, εκτός αν υπάρχει κυστίτιδα.

Συχνουρία μπορεί να προκύψει λόγω πυελικής σκωληκοειδίτιδας και έτσι μπορεί να γίνει εσφαλμένη διάγνωση ουρολοίμωξης, ειδικά όταν στην εξέταση ούρων βρεθεί αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων.

Για ένα νήπιο που μαθαίνει να ελέγχει την ουροδόχο κύστη η ούρηση είναι πάντα επείγουσα ανάγκη και από τη στιγμή που αισθάνεται την επιθυμία να ουρήσει, δεν μπορεί να περιμένει. Για τα παιδιά με πρωτοπαθή ενούρηση η επείγουσα ανάγκη της ούρησης μπορεί να διατηρηθεί για μερικά χρόνια.

Ένα νήπιο μπορεί να εμφανίσει συμπτώματα που μοιάζουν με συχνουρία, ενώ στην πραγματικότητα αυτό δεν είναι παρά μια επινόηση επιζήτησης προσοχής των άλλων. Το παιδί ανακαλύπτει ότι αμέσως μόλις εκφράσει την επιθυμία να ουρήσει, η μητέρα του αφήνει κάθε άλλη ασχολία και το πηγαίνει βιαστικά στο δοχείο του: Τότε ζητά να ουρεί κάθε λίγα λεπτά και η μητέρα του, στην αγωνία της να το εκπαιδεύσει, δεν συνειδητοποιεί την αληθινή φύση της συχνότητας αυτής.

 

Από τη συντακτική ομάδα του babyzone.gr

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Παιδιατρική Διαγνωστική Illingworth, Επιστημονικές εκδόσεις Γρ.Κ. Παρισιάνου, 8η Έκδοση,
Επιμ.- Επίβλεψη: Ι. Χαροκοπος- Παιδίατρος, Μετάφραση: Δ. Παντελάκης -Ιατρός,
Συμπτώματα που σχετίζονται με την ουρογεννητική οδό, σελ 318

 

Καταρροή

Ο όρος καταρροή αναφέρεται στο καθαρό βλεννώδες ρινικό έκκριμα, όχι πάντοτε γνωστής αιτιολογίας, που παρατηρείται στα βρέφη κατά τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του. Η μικροσκοπική εξέταση του εκκρίματος δε δείχνει ιδιαίτερα αυξημένο αριθμό πολυμορφοπυρήνων ώστε να χαρακτηρισθεί σαν φλεγμονώδους αιτιολογίας, ούτε αύξηση των ηωσινόφιλων ώστε να χαρακτηρισθεί σαν αλλεργική αντίδραση. Το βρέφος όταν αναπνέει σχηματίζει φυσαλίδες και μπορεί να εμφανίζει δυσκολία κατά την σίτιση εξαιτίας της ρινικής απόφραξης, πράγμα το οποίο φεύγει από μόνο του μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Κρυολόγημα μπορεί να εμφανισθεί ακόμα και στα μικρότερα βρέφη με τη συνηθισμένη επιπλοκή του, δηλαδή τη μέση ωτίτιδα, ενώ άλλες επιπλοκές είναι η λαρυγγίτιδα και η βρογχοπνευμονία. Τα πάσχοντα βρέφη παρουσιάζουν αναπνευστικά προβλήματα επειδή δεν ανοίγουν το στόμα για αν ανασάνουν όταν έχουν ρινική απόφραξη, μπορεί δε να σταματήσουν να κερδίζουν βάρος ή και να χάσουν λίγο βάρος. Μερικά μπορεί να εμφανίσουν διάρροια.

Είναι πολύ συνηθισμένο η αλλεργική ρινίτιδα στα νήπια και στα παιδία να εκλαμβάνεται λανθασμένα σαν κοινό κρυολόγημα . Ο επίμονος βλεννώδης ρινικός κατάρρους με το συνεχή πταρμό πρέπει να προσανατολίζει προς τη σωστή διάγνωση. Εάν το παιδί έχει συνεχώς ρινική καταρροή και η μύτη του «τρέχει» ενώ δεν υπάρχει ιστορικό λοιμώξεως ή αν υπάρχει ιστορικό αλλεργίας στην οικογένεια, τότε η διάγνωση είναι πιθανότατα αλλεργική ρινίτιδα.

 

Από τη συντακτική ομάδα του babyzone.gr

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Παιδιατρική διαγνωστική Illingworth, Επιστημονικές εκδόσεις Γρ.Κ. Παρισιάνου, 8η Έκδοση
Επιμ.- Επίβλεψη: Ι. Χαροκοπος- Παιδίατρος, Μετάφραση Δ. Παντελάκης -Ιατρός,
Συμπτώματα που σχετίζονται με τη ρινική κοιλότητα σελ.169

 

Πονοκέφαλος

Τα καλά νέα για τους παιδικούς πονοκεφάλους είναι ότι η ευπάθεια του παιδιού σας μειώνεται με το πέρασμα του χρόνου. Ο εγκέφαλος των παιδιών αλλάζει καθώς μεγαλώνουν οπότε είναι πιθανό ο πόνος να φύγει. Φαίνεται πως οι ορμόνες επιδρούν. Μετά την εφηβεία τα αγόρια συνήθως δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα, ενώ στα κορίτσια οι πονοκέφαλοι γίνονται συχνότεροι. Καλό είναι να γνωρίζετε ότι ο πονοκέφαλος περνάει πιο γρήγορα σε ένα παιδί από ότι σε έναν ενήλικα.

Είναι πολλές οι αιτίες που κρύβονται πίσω από τους πονοκεφάλους. Συχνά συνοδεύουν ένα κρύωμα ή μια γρίπη αλλά πολλά παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από πονοκέφαλο ακόμη και όταν ο ιός έχει νικηθεί. Η αιτία συνήθως είναι μια ημικρανία ή ένας απλός πονοκέφαλος, δύο καταστάσεις με σχετική περιοδικότητα. Και στις δύο καταστάσεις ο πόνος διαρκεί από 30 λεπτά ως και ολόκληρες ημέρες καμιά φορά.

Ο απλός πονοκέφαλος σχετίζεται με το τέντωμα των μυών στον αυχένα και το δέρμα του κρανίου. Στα παιδιά και τα δύο είδη κεφαλαλγίας προκαλούν πόνο σε ολόκληρο το κεφάλι. Οπότε είναι δύσκολο να πει κανείς ότι πρόκειται για ημικρανία ή πονοκέφαλο.

Συχνά αναφέρεται πως οι τροφές όπως η σοκολάτα και το τυρί πυροδοτούν τους παιδικούς πονοκεφάλους, όμως οι έρευνες δείχνουν ότι δεν έχουν καμία σχέση.

Αν το παιδί σας έχει πονοκεφάλους συχνότερα από 1 φορά την εβδομάδα, κλείστε ραντεβού με τον παιδίατρό του. Επιπλέον πρέπει να κρατάτε ένα «ημερολόγιο πονοκεφάλων» ώστε όταν περιγράφετε στο γιατρό την περίπτωση να μην βασίζεστε μόνο στη μνήμη σας.

Όποια μορφή πονοκεφάλου κι αν έχει το παιδί σας ,μπορείτε να περιορίσετε τον πόνο. Συμβουλέψτε το παιδί να ξαπλώνει σε ένα δροσερό, σκοτεινό και ήσυχο δωμάτιο. Αν δεν κοιμάται, αποσπάστε την προσοχή του από τον πόνο με παιχνίδια ή βιβλία.

 

Από τη συντακτική ομάδα του babyzone.gr

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Παιδιατρική διαγνωστική Illingworth, Επιστημονικές εκδόσεις Γρ.Κ. Παρισιάνου, 8η Έκδοση,
Επιμ.- Επίβλεψη: Ι. Χαροκοπος - Παιδίατρος, Μετάφραση: Δ. Παντελάκης -Ιατρός,
Κεφαλαλγια σελ. 98

 

Βήχας

Το αντανακλαστικό του βήχα παίζει σημαντικό ρόλο τόσο ως αμυντικός μηχανισμός για την διατήρηση της υγείας του ατόμου, όσο και ως σύμπτωμα νόσου. Πράγματι, ο βήχας:

1. Αποτελεί μηχανισμό με τον οποίο παροχετεύονται οι εκκρίσεις και αποβάλλονται ξένες ουσίες από τις αεροφόρους οδούς άμεσα με την επίτευξη υψηλής ροής ή έμμεσα, μέσω αύξησης της αποτελεσματικότητας του μηχανισμού των κροσσών του αναπνευστικού επιθήλιου.

2. Μπορεί να λειτουργήσει ως μορφή καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης.

3. Αποτελεί σημαντικό παράγοντα μετάδοσης λοιμώξεων.

4. Αποτελεί ένα από τα πλέον συνήθη συμπτώματα στα παιδιά.

Ο βήχας είναι ασύνηθες σύμπτωμα στα νεογνά. Βήχας με πνιγμό στο νεογνό οφείλεται σε τραχειο-οισοφαγικό συρίγγιο, ατρησία του οισοφάγου ή διάτρηση του φάρυγγα. Σαν κυριότερο αίτιο του βήχα που εμφανίζεται μετά την νεογνική περίοδο είναι η λοίμωξη του αναπνευστικού, ένα κοινό κρυολόγημα μπορεί να ακολουθηθεί από λαρυγγίτιδα, τραχειίτιδα, βρογχίτιδα ή πνευμονία . Σε μερικά παιδιά τα κρυολογήματα ακολουθούνται από ασθματική βρογχίτιδα ή γνήσιο άσθμα. Η εμφάνιση οξείας κρίσης βήχα με δύσπνοια μπορεί να οφείλεται σε εισπνοή σκόνης, ενώ οι περισσότερες περιπτώσεις υποτροπιάζοντα βήχα οφείλονται σε άσθμα ή ιογενή βρογχίτιδα.

Σε περιπτώσεις βήχα, ιδιαίτερα αν στο ιστορικό αναφέρεται αιφνίδια εμφάνιση έντονου βήχα, πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη η ενδεχόμενη ύπαρξη ξένου σώματος σε βρόγχο. Μπορεί το παιδί να έτρωγε φιστίκια ή να έπαιζε με μικρά αντικείμενα.

Ο βήχας μπορεί ν’ αποτελεί μέσο προσέλκυσης της προσοχής ή να οφείλεται σε σχολειοφοβία. Επίσης, μπορεί να οφείλεται στο κάπνισμα. Δηλαδή τα παιδιά των οποίων οι γονείς είναι καπνιστές υποφέρουν από βρογχίτιδα περισσότερο από παιδιά με γονείς μη καπνιστές και παιδιά των οποίων οι μητέρες καπνίζουν κατά την κύηση υποφέρουν από βρογχίτιδα κατά το πρώτο έτος της ζωής τους περισσότερο από τα παιδιά των οποίων οι μητέρες δεν κάπνιζαν κατά την κύηση. Συχνό και ενοχλητικό αίτιο βήχα στα μικρά παιδιά είναι ο οπισθορρινικός κατάρρους που συνήθως οφείλεται στο κρυολόγημα.

Σημειώνεται ότι στα παιδιά μικρής ηλικίας ο βήχας πολύ συχνά συνοδεύεται από έμετο, που είναι αποτέλεσμα του ίδιου του βήχα και δεν παραπέμπει σε ειδική διάγνωση.

 

Από τη συντακτική ομάδα του babyzone.gr

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Παιδιατρική διαγνωστική Illingworth, Επιστημονικές εκδόσεις Γρ.Κ. Παρισιάνου, 8η Έκδοση, Επιμ.- Επίβλεψη: Ι. Χαροκοπος- Παιδίατρος, Μετάφραση: Δ. Παντελάκης - Ιατρός Βήχας σελ.151
2. Κλινική Παιδιατρική, Ανδρέας Κωνσταντόπουλος Καθ. Παν. Αθηνών, Με τη συνεργασία μελών Δ.Ε.Π. όλων των ιατρικών σχολών της Ελλάδος, Τόμος Α' , Ζήτα Ιατρικές Εκδόσεις, Βήχας σελ. 609

 

 


Φοντόρ
Ρενιέρης

Βρήκες τα θέματά μας ενδιαφέροντα;

Συμπλήρωσε το email σου για να λαμβάνεις τα πιο δημοφιλή μας θέματα!

Με την πλοήγησή σας στην ιστοσελίδα babyzone.gr αποδέχεστε τη χρήση cookies. Τα cookies μάς επιτρέπουν να προσφέρουμε καλύτερες και εξατομικευμένες λειτουργικότητες.